Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Γιατί αυξάνονται (συνεχώς) οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού ρεύματος

Τι θα λέγατε, αν  στο γνωστό εισιτήριο των 1,40 ευρώ για τα  μέσα μαζικής μεταφοράς  ξαφνικά εμφανιζόταν η εξής ανάλυση: https://diktioenkat.blogspot.gr


Κόστος μεταφοράς: 0,70
Κόστος οχημάτων: 0,10
Κόστος αμαξοστασίου:  0,20
Κόστος συντήρησης:  0,25
Λοιπά τέλη:  0,15

Πιθανότατα να μην σας απασχολούσε καθόλου, αν το εισιτήριο παρέμενε στην ίδια τιμή.  Αλλά ακόμη και αν σας απασχολούσε,  το πιθανότερο είναι να μαθαίνατε ότι  βάσει Οδηγίας της Ε.Ε., επιβάλλεται για λόγους διαφάνειας  η   ακριβής ανάλυση των χρεώσεων της αξίας του εισιτηρίου σας . Πάντως είναι βέβαιο ότι δύσκολα θα ενημερωνόσασταν ότι  η περίφημη «διαφάνεια» δεν οφείλεται σε σεβασμό στον καταναλωτή, αλλά στο γεγονός  ότι πλέον  με το εισιτήριο σας πληρώνονται πέντε διαφορετικές επιχειρήσεις,γιατί   η δημόσια επιχείρηση  που μέχρι τότε σας εξυπηρετούσε   χωρίστηκε αναγκαστικά (βάσει Οδηγίας της Ε.Ε)  σε τέσσερις επιχειρήσεις:  μία που έχει στην ιδιοκτησία της τα οχήματα, μια δεύτερη που εκτελεί τις μεταφορές, μια τρίτη  που  ανέλαβε τα αμαξοστάσια και μια τέταρτη που επισκευάζει και συντηρεί τα οχήματα. Και επειδή όλες αυτές είναι δύσκολο να συνεννοηθούν μεταξύ τους, δημιουργήθηκε  και μία πέμπτη για να τις συντονίζει και να είναι πιο….ευέλικτη, την οποία επίσης εσείς πληρώνετε.


Βεβαίως , δημιουργείται το εύλογο ερώτημα,  γιατί να νοιάζει  εμάς τους καταναλωτές η τύχη μιας δημόσιας επιχείρησης  , αν εξυπηρετούνται οι ανάγκες μας και η τιμή του εισιτηρίου παραμένει ίδια.  Γιατί, απλούστατα, είναι ελάχιστες  οι πιθανότητες η τιμή του να  μην αυξηθεί σταδιακά, όταν  από το ίδιο εισιτήριο θα πρέπει, όχι μόνο να συντηρηθούν, αλλά και να βγάζουν κέρδος, πέντε διαφορετικές επιχειρήσεις.


Αυτό  το μοντέλο,  παρότι φανταστικό για τις αστικές συγκοινωνίες,  εφαρμόζεται ήδη «με επιτυχία» εδώ και μια δεκαετία στην ηλεκτρική ενέργεια με  γνωστά αποτελέσματα:

Είτε ως «Κένυα», είτε ως «Τζαμάϊκα», η επόμενη Γερμανική κυβέρνηση μας χρωστάει το ίδιο

Άρθρο του μέλους της Συντονιστικής Επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα Γιώργου Παπαγιαννόπουλου στην HuffingtonPost

«Δεν πρόκειται για ένα αίτημα που διατυπώνεται για πρώτη φορά. Αντιθέτως έχει διατυπωθεί εδώ και χρόνια, το αργότερο από τη Συνθήκη 2+4 από διάφορες ελληνικές κυβερνήσεις.» υπενθύμιζε στην “Deutsche Welle” ο γερμανός δημοσιογράφος και ειδήμων σε ελληνικά ζητήματα Έμπερχαρντ Ρόντχολτς.

«Πρόκειται για ένα θέμα το οποίο θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Όταν η μια πλευρά λέει συνεχώς ότι δεν μιλάμε γι΄ αυτό, αυτό δεν σημαίνει ότι το θέμα θεωρείται λήξαν. Θα ήταν προτιμότερο να έχει διαπραγματευτεί η γερμανική πλευρά με την ελληνική, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, παρά να υποστηρίζει συνεχώς ότι το θέμα θεωρείται λήξαν λόγω παρέλευσης χρόνου. Αυτό δεν ισχύει νομικά. Το θέμα θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο της πολιτικής σκακιέρας και όχι των δικαστηρίων, όπου βρισκόταν επί χρόνια, αν όχι δεκαετίες...» (σημείωνα σε άρθρο μου στο «Παρόν» στις 23.03.15).

Υπενθυμίζω τηλεγραφικά τις οφειλές και αποζημιώσεις που μας οφείλονται από το πέρας του Β’ Παγκοσμίου πολέμου: «…Για τους λόγους αυτούς η ελληνική κυβέρνηση πρέπει επιτέλους να ζητήσει από τη γερμανική: 1) Την καταβολή της αποζημίωσης που μας επιδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (7.100 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, αγοραστικής αξίας 1958) με τους τόκους. 2) Την εξόφληση του κατοχικού δανείου (3.500 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, με τους τόκους). 3) Την καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα της θηριωδίας των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής. 4) Την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών, που Γερμανοί αξιωματικοί αφαίρεσαν από τα μουσεία μας και τους αρχαιολογικούς μας χώρους. Οι αναβολές που εξασφάλισε η Γερμανία για την εξόφληση των πολεμικών χρεών της που έληξαν το 1995», έγραφε σε επιστολή του το 2010, προς την τότε ελληνική κυβέρνηση, το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.

Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

Τι είναι και πως δημιουργείται το Χρήμα στη Σύγχρονη Οικονομία (Money in the modern economy)

Αυτό το απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ Zeitgeist Addendum εξηγεί εν συντομία πώς δημιουργείται το χρήμα (και αναπόφευκτα τα χρέη) μέσα σε ένα τραπεζικό σύστημα κλασματικού αποθεματικού, το οποίο ισχύει στην πλειονότητα του δυτικού κόσμου σήμερα.


Αυτό το άρθρο σε αντίθεση με όλα τα υπόλοιπα στο euretirio.com δεν αποτελεί ορισμό, αλλά περιληπτική μετάφραση του κειμένου της Τράπεζας “Money in the modern economy – An Introduction” στο οποίο αναλύεται το τι είναι χρήμα και ποιος ο ρόλος του, ενώ παρουσιάζονται οι διαφορετικοί τύποι χρήματος που υπάρχουν, όχι μόνο στην Αγγλία όπου αναφέρεται το άρθρο, αλλά γενικά σε μια σύγχρονη οικονομία.
Το χρήμα σήμερα είναι μια μορφή χρέους, αλλά ένα ιδιαίτερο είδος χρέους που γίνεται αποδεκτό ως μέσο ανταλλαγής στην οικονομία, με τη μεγαλύτερη πλειοψηφία αυτού να έχει τη μορφή τραπεζικών καταθέσεων, οι οποίες δημιουργούνται από τις ίδιες τις εμπορικές τράπεζες.
Οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο χρησιμοποιούν κάποια μορφή χρήματος σε καθημερινή βάση για να αγοράζουν ή να πωλούν αγαθά και υπηρεσίες, για να πληρώσουν ή να πληρωθούν, να συντάξουν ή να διευθετήσουν συμβόλαια. Το χρήμα είναι κεντρικής σημασίας για τη λειτουργία μιας σύγχρονης οικονομίας. Όμως, παρά τη σημασία και την ευρεία χρήση του, δεν υπάρχει καθολική συμφωνία σχετικά με το τι πραγματικά είναι χρήμα καθώς το τι αποτελεί χρήμα ποικίλλει με την πάροδο του χρόνου και από τόπο σε τόπο.

Λειτουργίες του χρήματος

Πολλά διαφορετικά αγαθά ή περιουσιακά στοιχεία έχουν χρησιμοποιηθεί ως χρήμα σε κάποια χρονική στιγμή ή σε κάποιο μέρος. Τα αγαθά είναι πράγματα που έχουν αξία επειδή ικανοποιούν ανθρώπινες ανάγκες ή επιθυμίες, όπως τρόφιμα, ρούχα ή βιβλία....

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Τα 82 προαπαιτούμενα του επικαιροποιημένου μνημονίου


του ΕΦΚΑ στην αύξηση κεφαλαίου της Τράπεζας Αττικής έως τις νέες περικοπές των συντάξεων, από το ποιος, πότε και με ποιον τρόπο θα αποφασίσει την επίσπευση της μείωσης του αφορολογήτου ορίου μέχρι το τι θα γίνει με τις κλαδικές συμβάσεις εργασίας και τη διαιτησία, από τη χρηματοδότηση του ΟΑΣΘ και τα διόδια της Εγνατίας έως την πώληση των συμμετοχών του Δημοσίου σε όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις και από το χρονοδιάγραμμα στο Ελληνικό έως την παραχώρηση του Θριασίου.

Όπως επισημαίνει η "Καθημερινή", κοινός τόπος σε όλα σχεδόν είναι η ρητή αναφορά πως οτιδήποτε θα γίνει ύστερα από διαβούλευση και έγκριση από τους θεσμούς, ειδικά σε ό,τι αφορά το τραπεζικό σύστημα, τα κόκκινα δάνεια, τον νόμο Κατσέλη, την πώληση των μονάδων της ΔΕΗ.

Ουσιαστικά, το μνημόνιο περιγράφει ένα καυτό τετράμηνο μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου 2018, στη διάρκεια του οποίου η κυβέρνηση πρέπει να ολοκληρώσει έναν τεράστιο όγκο προαπαιτουμένων, προκειμένου να κηρύξει το... τέλος των μνημονίων.

Τον Μάιο θα κριθεί η επίσπευση μείωσης του αφορολόγητου ορίου

Η θηλυκότητα είναι μια τέχνη ξεχασμένη από πολλές… (video)


Θηλυκότητα
είναι η τέχνη του να συντηρείς εσκεμμένα κάποια χαρακτηριστικά, που για αιώνες έχουν συνδεθεί με το γυναικείο φύλο, είτε ως μύθοι είτε ως παράδοση είτε ως προσδοκία, χωρίς να διακυβεύεται η προσωπικότητα και οι επιλογές, τη στιγμή, που η μάζα τα απαξιώνει ως αναχρονιστικά.

Θηλυκότητα
είναι η τέχνη του να γίνεσαι ποθητή, αλλά όχι προκλητική, παίζοντας με τις ιδιότητες και αφήνοντας το αίσθημα του ανικανοποίητου, που θα κορεσθεί μόνο σταδιακά, αν κάποιος αποδειχθεί ικανός να σε κερδίσει.

Θηλυκότητα
είναι η τέχνη της φιλαρέσκειας, δίχως έπαρση, της καλαισθησίας χωρίς εμμονή, της επίγνωσης των θέλω, χωρίς φλυαρία, ο συνδυασμός της τρυφερότητας με το δυναμισμό, της ευφυίας με την αφέλεια, η ικανότητα να κάνεις όσους πλησιάζουν να φαντάζονται και να μαντεύουν, ξέροντας πως ποτέ δε θα σε κατέχουν.

Θηλυκότητα
είναι οι εμπειρίες, που δεν κατονομάζονται, τα αντίθετα που συναινούν με το χρόνο, η αγνότητα που έγινε σύνεση, η ευγένεια, όταν οι υπόλοιπες γίνονται αθυρόστομες, η προθυμία εκεί που οι άλλες επικαλούνται δικαιώματα και η διεκδίκηση, όταν κάποιες δειλιάζουν παρά τις μεγαλοστομίες τους.

Θηλυκότητα ...

Σεξουαλικά σκάνδαλα και φεμινισμός

του Κάρλο Φορμέντι

Τις τελευταίες εβδομάδες, όλα τα διεθνή ΜΜΕ πρόβαλαν πολύ τις κατηγορίες για σεξουαλική παρενόχληση που ηθοποιοί, μοντέλα και τηλεοπτικές σταρ απεύθυναν σε συναδέλφους τους, παραγωγούς και σκηνοθέτες. Όλα ξεκίνησαν στις ΗΠΑ με την υπόθεση Βάινσταϊν (ισχυρού άνδρα του Hollywood που δέχτηκε δεκάδες καταγγελίες), και μετά εξαπλώθηκαν σε άλλες χώρες (στην Ιταλία είναι στο στόχαστρο δύο σκηνοθέτες, ο Τζουζέπε Τορνατόρε και ο Φάουστο Μπρίτσι). Θα περιοριστώ σε μερικά σχόλια, για να αναλύσω στη συνέχεια το κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον στο οποίο αυτά συνέβησαν.

Μερικές σκόρπιες παρατηρήσεις:

Καζαντζάκης : Ένας μεγάλος πειρασμός για έρευνα Ελευθερίας



Από τις σημειώσεις του "Αλήθεια μιλάμε Ελληνικά" , ή "Ερμηνευτικόν Εννοιολόγιον της Ελληνικής Γλώσσας" του Εργείλαου που εκδίδεται σε λίγες μέρες


Η έννοια της Ανάγκης στην Αρχαία Ελλάδα μέχρι σήμερα και η εφαρμογή της στα Μαθηματικά

Η Ανάγκη στην Αρχαία Ελλάδα παρουσιάζεται από τον Παρμενίδη στο «Περί Φύσεως», σαν την παντοδύναμη Ισχύ της Δίκης .Είναι Πίστις που Αληθεύει .Δύναμη που κρατά την αλυσίδα που διέπει και συγκρατεί τα πάντα.

Οποιαδήποτε διαταραχή χαλαρώσει την αλυσίδα,αποκαθίσταται, με δράση αυτής της αιώνιας δύναμης. Δράση που υποτάσσει όλα τα όντα που ήσαν αιτία για την διαταραχή. Ανθρώπους μα και θεούς.. «Αγέννητον εόν και ανώλεθρον εστίν, ούλον,μονογενές τε και ατρεμές ουδ’ατέλεστον,οδ’ποτ’ ήν ουδ’ έσται, επεί νυν εστιν ομου παν,εν,συνεχές». Απόσπασμα 8,3-6

και συνεχίζει ..«ούτε ποτέ εκ δη εόντος εφήσει πίστιος ισχύς γίγνεσθαί τι παρ’ αυτό. Τού είνεκεν ούτε γενέσθαι ούτ’ όλλυσθαι ανήκε Δίκη χαλάσασα πέδησιν, αλλ’ έχει».. «ουδέν διαιρετόν εστίν, επεί παν εστίν ομοίον.. ουδέ τι τη μάλλον . ουδέ τι χειρότερον.. τώ ξυνεχές πάν εστίν.. έστιν άναρχον άπαυστον,επεί γένεσις και όλεθρος τήλε μαλ’ επλάγθησαν, απώσε Πίστις αληθής.Ταυτόν τ’εν ταυτώ τε μένον καθ’εαυτόν κείται, χούτως έμπεδον αύθι μενεί..κρατερή γαρ Ανάγκη πείρατος εν δεσμοίσιν έχει , το μιν αμφίς εέργει,ούνεκεν ουκ ατελεύτητον το εόν θέμις είναι..»

Ο Αριστοτέλης περπατώντας στον ίδιο δρόμο, παρουσιάζει την έννοια της «Ανάγκης» στην χρήση της στην καθημερινή επικοινωνία,σαν κάτι που είναι αδύνατον να μην γίνει. :

Οι παράνομοι μετανάστες ήταν πάντα πρόβλημα στις ΗΠΑ. Ρωτήστε όποιον...

Ο Πλούτος της Γης Γεννά την Φτώχεια του Ανθρώπου. Ο σύγχρονος άνθρωπος νοιώθει ότι οι σφαγείς νεώτερων χρόνων όπως ο Χίτλερ, ο Στάλιν, ο Μάο και τα υπόλοιπα άψυχα κελύφη είναι αρσακειάδες μπροστά στην μανιώδη... (Κρατήσαμε μια σιγή που μοιάζει πολύ με ηλιθιότητα) … Επαναστατική διακήρυξη της Αμυντικής Χούντας Λα Πας, 16 Ιουλίου 1809

Βλέπε σχετικά:
Ινδιάνοι: Το Αληθινό Ολοκαύτωμα
Η γενοκτονία των Ινδιάνων, ένα ξεχασμένο Ολοκαύτωμα

Ο όρος γενοκτονία, καθιερώθηκε επίσημα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, για να περιγράψει εγκλήματα που αποβλέπουν στη συστηματική και επιδιωκόμενη εξόντωση ολόκληρης φυλής ή τμήματος αυτής σε ορισμένο γεωγραφικό τόπο. Κάτι τέτοιο επιτυγχάνεται είτε με διαδοχικούς ομαδικούς φόνους, είτε μέσω άλλων μεθόδων που συμβάλουν στην μαζική εξόντωση ατόμων που ανήκουν σε συγκεκριμένη φυλή. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές γενοκτονίες που συναντά κανείς στην ανθρώπινη ιστορία είναι το Ολοκαύτωμα των Εβραίων από τους Γερμανούς Ναζί, το Holodomor της Ουκρανίας, τις θηριωδίες των αποικιοκρατικών καθεστώτων στην Ασία και την Αφρική, καθώς και η εξόντωση εκατοντάδων χιλιάδων Αρμενίων από τον Οθωμανικό στρατό.

Η μεγαλύτερη όμως γενοκτονία που συνέβη ποτέ στην πλανήτη, αλλά και ταυτόχρονα η λιγότερο συζητημένη, είναι αυτή των Ιθαγενών Ινδιάνων της Αμερικανικής Ηπείρου. Συνολικά από τα πρώτα χρόνια της «ανακάλυψης» της Αμερικής, μέχρι και το τέλος του 19ου αιώνα, πάνω από 80.000.000 Ιθαγενείς εξοντώθηκαν. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των Ιθαγενών στην Βόρεια Αμερική το 1919 έφτανε τους 400.000, μόλις… 18 με 19 εκατομμύρια λιγότεροι σε σύγκριση με το 1492, όπως αναφέρει το Ethical Canons and Scientific Inquiry (Genocide of Native Americans). Ο David Stannard στο βιβλίο του, American Holocaust, (1992, σ. 74-75, s.151), κάνει λόγο για 100 εκατομμύρια ανθρώπους που εξοντώθηκαν συνολικά, μεταξύ αυτών γύρω στα 18 εκατομμύρια σε περιοχές του Βόρειου Μεξικού, ενώ οι θάνατοι που συνδέονται με το εμπόριο δουλείας Ιθαγενών υπολογίζονται στα 28 εκατομμύρια. Όπως όλα δείχνουν, οι ιθαγενείς πλήρωσαν πολύ ακριβά τα προνόμια που είχαν να κατοικούν σε πλούσια εδάφη.

Στο παρακάτω βίντεο, ο φωτογράφος Άαρον Χιούι, εστιάζει την προσοχή του σε μια από τις φυλές τών ιθαγενών τής Βορείου Αμερικής που ονομάζεται Λακότα. Στην ομιλία που έδωσε το 2010, αναφέρει πως η φυλή αυτή συρρικνώθηκε και ουσιαστικά φυλακίστηκε σε καταυλισμούς/στρατόπεδα συγκέντρωσης.:

Είναι ο νέος κυβερνήτης που σας μιλά... Το κομάντο Τσε Γκεβάρα!

Από το "PRESS-GR"
Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
«Η αστική δημοκρατία είναι ένα πτώμα...
Το καθήκον των αληθινών επαναστατών είναι
ν' ανοίξουν ένα τάφο και να ρίξουν μέσα
την αστική δημοκρατία»
Σήμερα η "Παγκόσμια Ημέρα Υποκρισίας" του υπερεθνικού κεφαλαίου της παγκοσμιοποίησης...
Μας λένε όλα τα ΜΜΕ, οι κυβερνήσεις της "αριστεράς" και δεξιάς, τα σχολικά βιβλία πως σήμερα και κάθε 10 Δεκέμβρη εορτάζεται σε όλο τον κόσμο η Ημέρα των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου... ένας κόσμος με δικαιώματα και ελευθερίες... με αφορμή την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Μας τονίζουν εμμονικά και θέλουν να μας το εμφυτεύσουν ως τσιπ βαθιά μέσα στο μυαλό, την ψυχή και την καρδιά μας (μην τυχόν και το ξεχάσουμε...), ότι πρόκειται για τη "σημαντικότερη κατάθεση για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες όλων των ανθρώπων".
Η "απάντηση" από τον Μεξικανό φιλόσοφο και στοχαστή περασμένων αιώνων δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο περιεκτική κι επίκαιρη σήμερα:

«Η αστική δημοκρατία είναι ένα πτώμα. Πέθανε ακριβώς τη στιγμή που γραφόταν η διακήρυξη των "Δικαιωμάτων του Ανθρώπου", όπου εγγυάται τα πάντα εκτός από την κοινωνική ισότητα των ανθρώπων κι ένα πτώμα δεν έχει δικαίωμα να βρωμίζει την ατμόσφαιρα: πρέπει να θαφτεί. Το καθήκον των αληθινών επαναστατών είναι ν' ανοίξουν ένα τάφο και να ρίξουν μέσα την αστική δημοκρατία.»
Ρικάρδο Φλόρες Μαγόν (1874-1922)

Σήμερα τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατούνται σε κάθε γωνιά της γης που ο...

Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα


«Δεν είναι μια σύμβαση…[Στο μέλλον μπορεί] να γίνει μια διεθνής Magna Carta». Η Ελεάνορ Ρούζβελτ με το ισπανικό κείμενο της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα το 1949.
Μέσα από τις προσπάθειες του ΟΗΕ, οι κυβερνήσεις έχουν συνάψει πολλές πολυμερείς συμβάσεις που καθιστούν τον κόσμο ένα ασφαλέστερο και υγιέστερο μέρος, με περισσότερες ευκαιρίες και δικαιοσύνη για όλους μας. Αυτό το ολοκληρωμένο σώμα του διεθνούς δικαίου, περιλαμβανομένου του δικαίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του ΟΗΕ.
Η Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι μια διακήρυξη που υιοθετήθηκε από την απόφαση 217 A (III) της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στις 10 Δεκεμβρίου 1948 (A/RES/217, 10 Δεκεμβρίου 1948), περιγράφοντας την άποψή τους για τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Καθορίζει τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις ελευθερίες, για όλες τις γυναίκες και όλους τους άντρες. Μεταξύ αυτών, είναι το δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και την ιθαγένεια, στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας, στην εργασία, στην εκπαίδευση, το δικαίωμα στην τροφή και την κατοικία και το δικαίωμα συμμετοχής στη διακυβέρνηση. Η Διακήρυξη έθεσε τις βάσεις για περισσότερες από 80 συνθήκες και διακηρύξεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Το προσχέδιο γράφτηκε από τον Τζον Πίτερς Χάμφρεϋ από τον Καναδά, με τη βοήθεια της Ελέανορ Ρούσβελτ από τις ΗΠΑ, του Ρενέ Κασίν από τη Γαλλία, του Π. Σ. Τσάνγκ από την Κίνα και άλλων. Παρ’ όλο που δεν είναι νομικά δεσμευτικό έγγραφο, έγινε η βάση για δύο νομικές συνθήκες, το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα. Συνεχίζει να αναφέρεται από ακαδημαϊκούς, νομικούς και συνταγματικά δικαστήρια. Υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ διεθνών δικηγόρων για το ποια σημεία της αντιπροσωπεύουν διεθνές εθιμικό δίκαιο. Οι απόψεις κυμαίνονται μεταξύ μερικών άρθρων και ολόκληρης της διακήρυξης.
Ανθρώπινα δικαιώματα:

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Με τον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου» σε στρατόπεδα


Δεν απαντά ο υπουργός Αμυνας

Το ΚΚΕ κατέθεσε στις 4 Σεπτέμβρη Ερώτηση προς τον υπουργό Αμυνας σχετικά με τα δικαιώματα και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι στρατευμένοι νέοι που υπηρετούν τη θητεία τους. Ηδη έχουν περάσει πάνω από τρεις μήνες και ο υπουργός «ποιεί την νήσσαν». Δεν θέλει να απαντήσει για τα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι στρατευμένοι καθημερινά στα στρατόπεδα.
Φαντάροι, αξιοποιήστε κάθε μορφή διαμαρτυρίας, με επιστολές, καταγγελίες, αναφορές για τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε. Οργανώστε την πάλη σας, διεκδικήστε τα δικαιώματά σας, επικοινωνήστε μαζί μας.

Κλιμάκια του ΚΚΕ θα πραγματοποιήσουν εξορμήσεις με τον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου», τη Δευτέρα 11/12, στα παρακάτω στρατόπεδα:
  • ΑΣΔΕΝ (Καρέας): Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Εσωτερικού και Νήσων.
  • ΑΣΔΥΣ (Γουδή): Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Υποστήριξης Στρατού.
  • 401 ΣΝΑ: Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών.
  • ΓΕΕΘΑ: Γενικό Επιτελείο Εθνικής Αμυνας.
  • ΚΕΔΒ (Χαϊδάρι): Κέντρο Εκπαίδευσης Διαβιβάσεων.
  • Στρατόπεδο ΚΑΠΟΤΑ (Μενίδι).
Στο μεταξύ με αφορμή την ορκωμοσία των νεοσύλλεκτων στρατιωτών της 2017 ΣΤ' ΕΣΣΟ, την Παρασκευή, στελέχη του ΚΚΕ περιόδευσαν σε Κέντρα Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων σε όλη τη χώρα.
Τα κλιμάκια μοίρασαν το κείμενο της πρόσφατης Ερώτησης που κατέθεσε το ΚΚΕ στη Βουλή για τα δικαιώματα των οπλιτών και μίλησαν με νεοσύλλεκτους και γονείς για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στη θητεία τους. Σε όλα τα Κέντρα υπήρξε θετική ανταπόκριση στα μέτρα που προτείνει το ΚΚΕ για την κάλυψη των αναγκών και την κατοχύρωση των δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια της θητείας  
Στη μάχη!
Η απεργία στις 14 του Δεκέμβρη είναι μια μάχη που αφορά τους πάντες. Αφορά και το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, εν ενεργεία και απόστρατους. Οσοι λένε ότι οι ένστολοι δεν έχουν καμία δουλειά σε κοινές διεκδικήσεις με το λαό, στρέφονται ενάντια στα δικαιώματα και των δύο. Ουσιαστικά θέλουν να κρατάνε τους ένστολους πάντα απέναντι από το λαό και εχθρικούς προς τις διεκδικήσεις του.
Ομως η πολιτική της σημερινής κυβέρνησης, όπως και της προηγούμενης, δεν τους άφησε στο απυρόβλητο, αντίθετα έχουν υποστεί τεράστιες περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις. Το βιοτικό τους επίπεδο έχει μειωθεί σημαντικά από την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση έχει εξαπολύσει μια φοροκαταιγίδα σε βάρος τους και συνολικά του λαού (ΕΝΦΙΑ, χαράτσια, ΦΠΑ, κ.λπ.), από την οποία δεν εξαιρείται κανένας. Η κυβέρνηση έχει κοροϊδέψει τους απόστρατους όπως και τους εν ενεργεία, για τις αποφάσεις του ΣτΕ που προεκλογικά υποσχέθηκε και μάλιστα για άμεση εφαρμογή της απόφασης. Το ζήτημα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, του κατώτερου μισθού, αφορά και τους ένστολους, γιατί οι μανάδες, οι πατεράδες, τα παιδιά και οι σύζυγοί τους σήμερα δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας για ένα κομμάτι ψωμί. ...

Με αφορμή την επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου

Σε συνθήκες βαθιών ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, που αλληλεπιδρούν στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, γίνεται πιο σύνθετη η κατάσταση στην Τουρκία και περιπλέκονται οι σχέσεις της με τα ιμπεριαλιστικά κέντρα (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ) και ανταγωνίστριες καπιταλιστικές χώρες της περιοχής.
Η Τουρκία αντιδρά πέρα από τα «συνηθισμένα» στις διεθνείς σχέσεις της, όλο και οξύτερα. Στο εσωτερικό της χώρας επίσης έχουμε γεγονότα ιδιαίτερης βαρύτητας, όπως την τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος, που παρέχει υπερεξουσίες στον Πρόεδρο, αλλά και το πραξικόπημα εναντίον του Ερντογάν.
Στον διεθνή τομέα, πέρα από τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο και την Κύπρο, έχουμε τη διακήρυξη (2016) για αναθεώρηση της Συνθήκης της Λοζάνης, που επηρεάζει τις σχέσεις της με τις χώρες που έχουν κοινά σύνορα και άλλες γειτονικές. Ακολούθησε η απαγόρευση της εισόδου Γερμανών βουλευτών στη βάση του Ιντσιρλίκ, αντιδρώντας στη θέση της γερμανικής Βουλής σχετικά με τη γενοκτονία των Αρμενίων και ως αντίποινα για την παραχώρηση ασύλου από τη Γερμανία σε Τούρκους στρατιωτικούς και πολίτες, που φέρεται να εμπλέκονται στην απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλη του 2016. Αρχές του Ιούνη 2017 η γερμανική Βουλή αποφάσισε την αποχώρηση των στρατιωτών της από τη βάση του Ιντσιρλίκ και τη μεταφορά τους στην Ιορδανία. Επίσης, οι προβληματισμοί σχετικά με το Ιντσιρλίκ φαίνεται να είναι γενικότεροι ανάμεσα σε Τουρκία και ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, καθώς η βάση φέρεται να έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά το πραξικόπημα σε βάρος του Ερντογάν, στο οποίο καθοδηγητής ήταν, κατά την τουρκική ηγεσία, ο Γκιουλέν, που ζει στις ΗΠΑ και δεν παραδίδεται στις τουρκικές αρχές. Κατά καιρούς και μέχρι πρόσφατα, συνεχίζονται οι συλλήψεις αντιφρονούντων - οπαδών του πραξικοπήματος.
Σημειώνεται ότι...

Πνευματικὸ Ἐμβατήριο


Στίχοι: Ἄγγελος Σικελιανός. Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης.
Α´ ἐκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη & Ἀντώνης Καλογιάννης (ντουέτο)

Σὰν ἔριξα καὶ τὸ στερνὸ δαυλὶ στὸ φωτογώνι,
(δαυλὶ τῆς ζωῆς μου τῆς κλεισμένης μέσ᾿ τὸ χρόνο)
στὸ φωτογώνι τῆς καινούργιας λευτεριᾶς σου, Ἑλλάδα,
μοῦ ἀναλαμπάδιασε ἄξαφνα ἡ ψυχὴ σὰν νἆταν
ὅλο χαλκὸς τὸ διάστημα, ἢ ὡς νἆχα, τ᾿ ἅγιο κελὶ
Τοῦ Ἡράκλειτου τριγύρα μου, ὅπου, χρόνια,
γιὰ τὴν Αἰωνιότη ἔχαλκευσε τοὺς λογισμούς του
καὶ τοὺς κρεμνοῦσε ὡς ἄρματα στῆς Ἔφεσος τὸ Ναό...
Γιγάντιες σκέψεις, σὰ νέφη πύρινα ἢ νησιὰ πορφυρωμένα
σὲ μυθικὸν ἡλιοβασίλεμα, ἄναβαν στὸ νοῦ μου,
τὶ ὅλη μου καίονταν μονομιᾶς ἡ ζωὴ στὴν ἔγνοια
τῆς καινούργιας λευτεριᾶς Σου, Ἑλλάδα. γι᾿ αὐτὸ δὲν εἶπα:
Τοῦτο εἶναι τὸ φῶς τῆς νεκρικῆς πυρᾶς μου...
Δαυλὸς τῆς Ἱστορίας Σου, ἔκραξα εἶμαι, καὶ νά,
ἂς καεῖ σὰν δάδα τὸ ἔρμο μου κουφάρι, μὲ τὴν δάδα τούτην,
ὀρθὸς πορεύοντας, ὡς μὲ τὴν ὕστερη ὥρα,
ὅλες νὰ φέξουν τέλος οἱ γωνιὲς τῆς οἰκουμένης,
ν᾿ ἀνοίξω δρόμο στὴν ψυχή, στὸ πνεῦμα, στὸ κορμί Σου, Ἑλλάδα.
Εἶπα, καὶ ἐβάδισα...

Ο καλός, ο κακός και ο …άσχετος


Τελικά αποδείχθηκαν όλοι τους λειψοί. Όλοι, εκτός από τον χορογράφο.

Καλά του ‘κατσε του Παπαχελά. Του πέταξε την φλούδα του Σουλτάνου κι εκείνος την πάτησε σαν πρωτόβγαλτο παιδαρέλι. Στημένα ερωτήματα και απαντήσεις απόλυτα αναμενόμενες. Αυτές που ήθελε ο δημοσιογράφος για την δημοσιογραφική του επιτυχία. Ή μήπως τέτοιες εντολές εκτελούσε;

Σε κάθε περίπτωση πάντως, το μόνο που δεν τον απασχολούσε, ήταν το εθνικό συμφέρον.

Κι εκεί ξετυλίχτηκαν όλα. Άλλο άβγαλτο παιδαρέλι ο Παυλόπουλος, έπρεπε να επιλέξει μεταξύ δύο κακών επιλογών. Η μία ήταν να ακυρώσει την πρόσκληση και να στείλει τον σουλτάνο αδιάβαστο για τις αυθάδεις δηλώσεις του. Αλλά αυτό θέλει κότσια, που ο Πάκης δεν διαθέτει. Αλλά, ούτε και η κυβέρνηση. Η άλλη ήταν η χειρότερη επιλογή και τελικά επέλεξε εκείνην. Πάσα του είχε κάνει ο πονηρός δημοσιοπράκτωρ; Πάσα κι εκείνος! Κι ο Σουλτάνος το σήκωσε το γάντι. Θρύψαλα την έκανε την ελληνική εξωτερική πολιτική, μέσα στο ίδιο το προεδρικό μέγαρο. Κι άντε μετά να συμμαζέψεις τα ασυμμάζευτα.

Τι κι αν επιχείρησε ο Άλεξ να σουλουπώσει λίγο τα πράγματα; Καλά το χειρίστηκε στον αυτοσχεδιασμό του. Δεν λέω. Τον έβαλε στη θέση του. Αλλά ήταν πλέον αργά. Πολύ αργά! Δύο μακρόπνοες εθνικές πολιτικές δύο κρατών, πετάχτηκαν μαζί με τα μπάζα που ξαπόλησε ένας αγύρτης δημοσιογράφος και ένας βλαμμένος πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Σύσσωμα τα διπλωματικά σώματα, εκατέρωθεν των ακτών του Αιγαίου, να τραβούν να μαλλιά τους. Ρε, τι είν’ ετούτοι; Δράμι μυαλό δεν έχουν;
Καλά, τους δικούς μας τους ξέραμε. Σκράπες από πολιτική, μέχρι το μεδούλι. Αλλά και ο Σουλτάνος; Κρίμα την εικόνα που έκτιζε τόσα χρόνια, ότι είναι τάχα, διορατικός και οξυδερκής. Μάπας κι εκείνος! Πήγε και μάζεψε τα φούμαρα που πουλούσε για εσωτερική λαϊκή κατανάλωση και τα ‘βγαλε στο σεργιάνι. Κι άντε να τα συμμαζέψεις τώρα!
Τι τις ήθελες τις αναθεωρήσεις, κύριε Ερντογάν μου; Συμβαλλόμενα μέρη της συνθήκης της Λωζάνης είναι η Βρετανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ιαπωνία, η Ελλάδα, η Ρουμανία, το Σερβικό-Κροατικό-Σλοβενικό Κράτος (που δεν υφίσταται πλέον) και η Τουρκία. Άντε βρες τους τώρα να αναθεωρήσουν την σύμβαση! Πλάκα μας κάνεις;

Περικλής Κοροβέσης: Η ομάδα του Τσίπρα κατόρθωσε να εξαφανίσει την Aριστερά = Όταν κάνεις συνουσία δι’ αντιπροσώπου είσαι… κερατάς!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στους Σταμάτη Μαυροειδή και Μιχάλη Σιάχο
Το ραντεβού που δώσαμε από τα μέσα του Σεπτέμβρη, τελικά πραγματοποιήθηκε στα τέλη Νοέμβρη. Οποιαδήποτε συζήτηση με τον Περικλή Κοροβέση έχει αξία για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Αν κάτι τον διακρίνει δεκαετίες τώρα, είναι η επιμονή του σε αρχές, η επιμονή του στον άνθρωπο, τις ανάγκες και τις αδυναμίες του. Μια επιμονή, όμως, που δεν έγινε ποτέ ούτε γραφική, ούτε και εξουσιαστική. Ποτέ δεν θα πει κάτι ο Περικλής, με όποιον κι αν συζητάει, με ύφος ινστρούχτορα, με ύφος… παλιάς καραβάνας που δεν σηκώνει αμφισβήτηση. Ανοιχτός στην κουβέντα, επίμονα αριστερός σε κάθε του βήμα κι αθεράπευτα αντιεξουσιαστής, ευαίσθητος και δεκτικός σε κάθε σκέψη και πρόταση, αλλά ταυτόχρονα αυστηρός απέναντι σε όποιον και ό,τι διαστρέφει περιεχόμενα και αξίες που διαχρονικά πραγμάτωσαν απλοί αγωνιστές, χωρίς ανταλλάγματα κι οφίτσια. «Πρέπει να κάνουμε μια διάκριση στην αριστερά. Σ’ αυτούς που προσφέρουν και σ’ αυτούς που επωφελούνται», σημειώνει χαρακτηριστικά…
 «Η αδράνεια ροκανίζει το μέλλον»… Θα θέλατε κ. Κοροβέση να γίνετε λίγο πιο αναλυτικός στο τι ακριβώς εννοούσατε όταν βάλατε αυτόν τον τίτλο στο τελευταίο σας βιβλίο;
Εδώ και πολλά χρόνια, από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 είχα συλλάβει την ιδέα ότι μας χρειάζεται ένας νέος διαφωτισμός, γιατί τα παλιά μας εργαλεία, όπως είχαν διαμορφωθεί στη Σοβιετική Ένωση και στην Κίνα, ήτανε σκουριασμένα και δεν μας επέτρεπαν να δούμε την πραγματικότητα. Αντί να βλέπουμε την κοινωνία και να την αναλύουμε για να δούμε τι θα κάνουμε, βλέπαμε την ιδεολογία, κι αυτό κατά κάποιο τρόπο προσομοίαζε σε θεολογικό φαινόμενο: Να κρατήσουμε την ιδεολογική πίστη.